Rouwverwerking

In ons dagelijks leven denken en praten we weinig over de dood, misschien omdat we er niet zoveel meer mee geconfronteerd worden als vroeger.

Het verlies van een broer of zus, kind op jongere leeftijd kwam vroeger veel vaker voor dan nu. Velen van ons worden pas op latere leeftijd geconfronteerd met het overlijden van een dierbare. Daardoor hebben we minder kans om ervaring op te doen met rouwverwerking, om te leren wat we erbij voelen, wat we kunnen verwachten, of hoe we ermee kunnen leren leven. Als we onverwacht geconfronteerd worden met de dood van iemand die we graag zien moeten we er plots toch mee omgaan.

Bij rouwen gaat het niet om één gevoel maar om een vermenging en opeenvolging van intense gevoelens die tijd vragen om erdoor te geraken.

Alhoewel de rouw het vaakst voorkomt na de dood van iemand die we gedurende een zekere tijd hebben gekend, kunnen mensen bij de dood van een pasgeborene of na een miskraam een gelijkaardige ervaring van rouw doormaken.

Iedereen rouwt op zijn persoonlijke manier. Het rouwproces is in tijd en in reacties en gevoelens voor elk van ons uniek.

Lees meer over hoe u met rouwen bij uzelf en uw kind kunt omgaan.